obrazek z intrygującej gry "The Path"

„bajka o Kaziku i wilku”

chodzę jak statek po grudy kolan plączą mi się wodorosty w pozbruku
pod glanem piszczą  kocie łby po śladach purchawek z reklamówek
trafiam w nasyp proszę łopaciane drzewa o dyskrecję
bo mnie tu nie było? ok?
nikt nie musi wiedzieć po co tu zaglądam w studzienki
im bardziej zaglądam tym bardziej nie ma tam kazika
niosę dla niego w koszyczku: bułeczki, kiełbaskę, piweczko,
papierosków nie mam nie truje przyjaciół mówię do wilka
- spadaj włochaty zakłócasz mi transmisję każda latarnia rozbita
jak niby mam wrócić teraz do domu? chodź, znam zajebisty skrót,
mówi wilk.